Archief

Wilt u op de hoogte blijven van de activiteiten in de IJsselsalon? Mail naar info@ijsselsalon.nl

05 juli 2018   Hightea-concert: De Strijkstrok en z’n viool, door Franc Polman

Aanvangstijd : 16:00 – 16:45.
De strijkstok en zijn viool – een muzikale lezing door Franc Polman met werken van Dario Castello, W.A. Mozart en Louis Spohr.
Franc Polman, viool, Yoshiko Morita, altviool, Susanne Braumann, basse de violon, Vincent van Laar, b.c.

Het is gedurende de 16e eeuw dat de viool -zoals we die nu kennen- in Italië ontstaat,  en sinds die tijd heeft het instrument nog maar nauwelijks grote veranderingen ondergaan. De strijkstok daarentegen, die voor een groot gedeelte de klank van de viool bepaalt, is zich maar blijven ontwikkelen, op een soms radicale manier. En wat komt er allemaal niet bij kijken, bij een goede stok: de besnaring (bij voorkeur paardenhaar uit Mongolië), het soort hout, de vorm, het gewicht… Franc Polman zal aan de hand van een set strijkstokken ons wegwijs maken in deze interessante wereld, de verschillen illustreren en het effect laten horen.

22 juni 2018  Midzomernachtconcert

Na het succes van vorig jaar zal pianist Frederic Voorn u  opnieuw meenemen van de avond in de nacht.

Programma:

Jan Pieterszoon Sweelinck          Pavana Lachrimae

Maurice Ravel                                    Pavane pour une infante défunte

Federico Mompou                            Impresiones Intimas

– Lento cantabile espressivo
– Larguetto
– Gracioso
– Agitato
– Pajaro Triste
– La Barca
– Cuna
– Secreto
– Gitano

Pauze

Claude Debussy                                        Suite bergamasque

– Prélude
– Menuet
– Clair de lune
– Passepied

Frederic Voorn                                        Suite La forêt perdue

– La naissance du jour
– La chasse
– Petite danse pour un temps perdu
– Jeux d’hirondelles
– Claire de nuit

30689335_1773593426081560_1533514181796429824_n2

Drewes de Wit.  Los van mij. 

Opening van de tentoonstelling zondag 27 mei 2018 door Dick Siersema, publicist. Aanvang 15.00 uur
Ook te bezoeken op zaterdag 2 en zondag 3 juni van 13.00 tot 17.00 uur

Groninger Drewes de Wit noemt zijn werk zelf  ‘een zoektocht met een open einde’
Al bijna 50 jaar werkt hij gestaag aan zijn oeuvre dat oorsprong vind in de fundamentele kunst van de jaren 70.
De bijzondere combinatie van lakverf met olieverf maakt de huid van zijn panelen glad en het beeld schijnbaar onscherp.
Over zijn werk zegt Drewes:  ‘ik onderzoek de mogelijkheden en de eigenschappen van het materiaal, ik experimenteer met beeld en vorm, en daarbij probeer ik een soort eigenheid te bereiken, een beeld dat me bevalt, en dat is een persoonlijke opvatting. Maar het beeld moet ook los van mij kunnen staan. Ik heb het wel gemaakt, maar ik ben het niet.’

Onlangs kocht het Groninger Museum nog 4 werken van hem aan.

Han Steenbruggen, directeur van Museum Belvedère in Heerenveen schreef over zijn werk:
Het materiële onderzoek en de daaruit voortvloeiende procesmatige benadering blijven aanleiding, maar in het uiteindelijke beeld lossen ze zich doorgaans op in mijmeringen over figuraties, abstracties, ruimten en onderliggende betekenissen.

DdW_ 1476  DdW_ 1363

Bach Bridges  Zondag 29 april  Aanvang 12:30 uur  Lunchconcert IJsselsalon   Schitterende soli

Jae-Won Lee, viool, Joris van den Berg, cello

J.S. Bach Partita in b kl.t. voor viool

  1. Bloch Suite Nr.1 voor cello
  2. Einali Voice and Fugue

Twee jonge musici uit het Koninklijk Concertgebouworkest vertolken opwindende solowerken. De Sonates en partita’s van Bach behoren tot de mooiste werken die ooit zijn geschreven voor viool. Hier tegenover staan een door Bach geïnspireerd werk van de Joodse componist Ernest Bloch en een wereldpremière van de jonge Iraanse componiste Atefeh Einali.

dag 2 Bach brunch Jae-won Lee  dag 2 Bach brunch Joris van den Berg

 

Zondagmiddag 25 maart 2018. Aanvang 15.00 uur

Frans Baake presenteert zijn nieuwe boek  no where / now here  dat hij maakte naar aanleiding van zijn reis naar het afgelegen eiland Tristan da Cunha.

Sinds jaren is Frans Baake in de ban van eilanden, als het kan verre, barre en boomloze. Hij maakte reizen naar onder andere de Fär Oer-eilanden, Aleoeten, Falklands, Vuurland en Groenland en maakte er prachtige kunstenaarsboeken van. Op stapel stond een reis naar Tristan da Cunha, zijnde het meest afgelegen eiland met een permanente bevolking.
Dankzij een Werkbijdrage van het Mondriaan Fonds kon deze in maart 2017 plaatsvinden

Tristan da Cunha is een vulkanisch eiland, op Engels grondgebied gelegen in het midden van de Atlantische Oceaan. Er wonen 260 mensen die leven van visserij, verbouw van aardappels en uitgave van postzegels. In 1961 werd de gehele bevolking vanwege de vulkaanuitbarsting naar Engeland geëvacueerd. In 1963 keerden zij massaal terug. Het eiland is moeilijk te bereiken: een vliegveld is er niet, schepen kunnen niet altijd aanleggen vanwege ongunstige weersomstandigheden.

Frans Baake las er als jongen al over in 1971 en sindsdien heeft het eiland hem niet meer losgelaten. Verleden jaar vertrok hij vanuit Ushuaia in het uiterste zuiden van Argentinië. De reis werd gemaakt met mv Plancius, een expeditiecruiseschip dat onder de naam ‘Atlantic Odyssey’ eens per jaar de oversteek maakt van Antarctische naar Arctische wateren en zodoende enkele eenzame eilanden bezoekt: South Georgia, Gough Island, Tristan da Cunha, St. Helena en Ascension.

Na een tussenstop op South Georgia werd na twee weken varen Tristan da Cunha aangedaan. Na een eerste mislukte poging – de slagingskans is 65% – kon het eiland dan toch bezocht worden: een jongensdroom van 46 jaar kwam uit.

Naar aanleiding van de reis en met name de wens om het verre eiland te bezoeken heeft Frans Baake een boek gemaakt in een beperkte oplage van 100 stuks, waarbij ieder exemplaar genummerd en gesigneerd is. Het boek bevat een in linnen gebonden kaft, heeft een liggend formaat van 29,7 bij 42 centimeter en is ingebonden met behulp van een ringband. Het is een kijkboek van een kloek formaat geworden: 56 pagina’s met teksten, tekeningen, foto’s en collages. Naast een gedeelte dat gedrukt is in offset bevat het handgedrukte aanvullingen in boekdruk en zeefdruk.

Het boek  no where / now here  is te koop voor Euro 195,-.

Tijdens de presentatie zal Frans Baake vertellen over de reis en het boek.
Ook zal er een selectie uit vorige reisboeken te zien zijn.
Het eerste exemplaar van de nieuwe uitgave wordt uitgereikt aan Albert Beintema, bioloog en auteur van het boek ‘Het waterhoentje van Tristan da Cunha’. Albert Beintema heeft 12 keer als gids meegevaren tijdens de Atlantic Odyssey en geldt als Tristan-expert bij uitstek. In 2016 ontving hij met zijn boek ‘De grutto’ de Jan Wolkers Prijs.

voor8  DSCN0721

IJsselsalon2018 DSCN0758

Zaterdag 27 januari 2018   20.00 uur . Inloop 19.30 uur 

In memoriam Brian Pollard
Leden van het Koninklijk Concertgebouw Orkest en Frans Robert Berkhout, fagot.

Keiko Iwata-Takahashi        viool
Kirsti Goedhart                      viool
Roland Krämer                      altviool
Edith Neumann                     cello
Frans Robert Berkhout        fagot

Programma:

Joseph Haydn 1759 – 1791  Strijkkwartet in d  opus 76 nr. 2   “quinten” (1783)

  1. Allegro
  2. Andante o più tosto allegretto
  3. Menuetto. Allegro ma non troppo
  4. Vivace assai

Kees Olthuis   Reflection (2015)         fagot en strijkkwartet  1940

In memoriam voor Brian Pollard     

—-  PAUZE   —–

Wolfgang Amadeus Mozart  1759 – 1791  Duo in G  KV 423  (1783) viool en altviool

  1. Allegro
  2. Adagio
  3. Rondo Allegro

Edouard Dupuy   1770 – 1822    Quintett   fagot en strijkkwartet

  1. Allegro moderato
  2. Andante sostenuto
  3. Allegro

Componist Kees Olthuis componeerde op verzoek van Frans Robert Berkhout,  Reflection (Bespiegeling)
Dit werk voor fagot en strijkkwartet is een In Memoriam voor Brian Pollard.
Brian was jarenlang de ongeëvenaarde solo-fagottist van het Koninklijk Concertgebouworkest.
Reflection beschrijft verschillende periodes uit het leven van Brian Pollard, waarbij zijn liefdevolle filosofische benaderingen, zijn soms mysterieuze gedachten en ongebreidelde fantasie tot grote inspiratie waren bij het compositieproces. Het stuk ontstaat als het ware uit het niets, als een geboorte, en verdwijnt aan het eind in de eeuwigheid.

Fagotkwintet 25-5-2017 (2)

Zondagmiddag 21 januari 2018. Vrienden van het Lied. Aanvang 15.00 uur

‘Die Winterreise’ van Schubert
Florian Just, bariton en Jan-Paul Grijpink, piano

24 getoonzette gedichten van Wilhelm Müller voor zangstem en piano.
Een jonge man wordt afgewezen en gaat daarna op reis. In het 24e lied ontmoet hij de Leiermann, de speelman met de draailier, een verpersoonlijking van de dood.

Florian Just (bariton) begon zijn zangopleiding als lid van het Dresdner Kreuzchor waar hij als jongenssopraan al soleerde in Die Zauberflöte van Mozart bij de Semperoper Dresden en bij de Staatsoper van Berlijn. Later studeerde hij aan het Conservatorium van Amsterdam en aan het Conservatoire de Metz in de Opera- en Liedklas van Udo Reinemann. Florian Just is een veelgevraagd solist in onder meer Bach’s Weihnachtsoratorium (Staatskapelle Dresden), de Matthäus- en Johannespassie ( Nederlandse Bachvereniging, Gelders Orkest, Noord Nederlands Orkest) Mahlers orkestliederen (De Philharmonie, Ebony Ensemble) en Carl Orff’s Carmina Burana.

Pianist Jan-Paul Grijpink studeerde aan de conservatoria van Utrecht en Amsterdam. Hij specialiseerde zich in liedbegeleiding en opera. Hij won diverse prijzen waaronder de prijs voor beste interpretatie van het Schubert-lied bij het concours “Schubert und die Musik der Moderne” in Graz. Jan Paul maakt als repetitor deel uit van de muzikale staf van De Nationale Opera in Amsterdam. Tevens is hij als docent werkzaam aan het Conservatorium van Amsterdam.

naamloos

17, 18 en 19 november van 13.00 tot 17.00 uur  Maria Hees, in kannen en kruiken

MARIA

Speciaal voor de IJsselsalon ontwierp Maria Hees een nieuwe editie bijzondere tassen, de Amphora.
Deze tassen zijn, tezamen met andere tassen uit haar collectie tijdens dit weekend te koop.
Maria zal alle dagen tussen 14.00 en 17.00 uur aanwezig zijn.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Maria Hees is sinds haar eindexamen in 1979, aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Arnhem, werkzaam als zelfstandig en zelfproducerend ontwerpster. Inmiddels is zij een bekendheid met haar ontwerpen van tassen, sieraden, objecten en gebruiksvoorwerpen. Opvallend is het steeds toepassen van nieuwe of andere materialen. “Dit dwingt mij om de mogelijkheden van het nieuwe materiaal te onderzoeken en experimenteren is een grote inspiratiebron”. De materialen prikkelen haar fantasie en vragen om inventiviteit. In meer dan dertig jaar vormgeven ontstonden vele collecties sieraden en tassen waarin o.a. materialen als hout, leer, kunststof, textiel, keramiek, ijzer, zilver, bladgoud e.d. aan bod kwamen, soms in combinatie met elkaar.

Maria Hees neemt regelmatig deel aan exposities in binnen- en buitenland. Haar werk is opgenomen in diverse museumcollecties zoals het Stedelijk Museum Amsterdam, CODA Apeldoorn , Tassenmuseum Amsterdam, Museum voor Moderne Kunst Arnhem, Israel Museum Jeruzalem, en het Museum of Modern Art in New York.

images download OLYMPUS DIGITAL CAMERA

2000-hoektas-leer  maria-hees-dutch-design-kussen-tas-rood (2)  OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Exclusieve voorpremière Textures door Prisma strijktrio
Zaterdag 11 november 2017. Aanvang 20.00 uur

Het Prisma strijktrio bestaat uit Janneke van Prooijen, viool. Elisabeth Smalt, altviool en Michiel Weidner, cello

In de IJsselsalon kunt u getuige zijn van de exclusieve voorpremière van Prisma’s nieuwste project: Textures.
Audiovisueel kunstenaar en componist  Merijn Bisschops combineert in dit nieuwe stuk, muziek voor Prisma Strijktrio met landschapsfotografie.
De oorsprong van Textures ligt in IJsland, waar Bisschops op uitnodiging van Fljótstunga Artist in Residency verbleef om foto’s te maken en om inspiratie op te doen voor de muziek. Met ogenschijnlijke eenvoud heeft hij natuurlijke vormen, kleuren en texturen van het landschap vastgelegd.
Hij demonstreert daarmee een scherp oog voor beeldcompositie en detail. De muziek die Bisschops componeerde bij de foto’s is zowel sereen als overweldigend.
De uitvoering van Textures door Prisma Strijktrio is een kleurrijke concertervaring waarin muziek en fotografie elkaar vleugels geven.

Voorafgaand daaraan zal het stuk Codex Purpureus van Salvatore Sciarrino klinken: De Italiaanse componist ziet muziek als onderdeel van de natuur, altijd aanwezig, en zonder bedoeling. Zijn muziek is als licht en schaduw, die subtiel de ruimte inneemt, die kleuren hoorbaar maakt.
Codex Purpureus is een intense maar haast geluidloze stroom als “een vulkaanuitbarsting die men van zeer ver waarneemt”.

Programma

  • Codex Purpureus (1983) – Salvatore Sciarinno
  • Textures (2017) – Merijn Bisschops

Fotoprojectie en foto’s: Merijn Bisschops

Strijktrio Prisma staat garant voor 7 eeuwen strijktriomuziek op het scherp van de snede. Virtuoos, hartstochtelijk en stijlbewust combineren violiste Janneke van Prooijen, altvioliste Elisabeth Smalt en cellist Michiel Weidner de hechtheid van een strijkkwartet met de flair van drie gelouterde musici die elkaar feilloos aanvoelen. Het trio was te horen op talloze Nederlandse podia en festivals zoals het Grachtenfestival, KlankKleurFestival, Rijksmuseum, Concertgebouw, De Doelen en op radio en tv.

070716_068-3 070716_074 070716_116

 

29 oktober  15.00 uur  Dames aan zet

In Dames aan zet  gaat presenator Jos van Hest in gesprek met twee temperamentvolle dichters: Aly Freije en Hester Knibbe.
Aly en Hester, twee sterke wijven, ieder op een eigen manier gepassioneerd tot in de vingertoppen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Aly Freije (1944) schrijft gedichten in het Nederlands en in het Gronings, de taal van haar jeugd.
In 2008 kreeg ze de Freudenthal-prijs voor Nedersaksische literatuur.
In 2009 verscheen haar Groningse debuutbundel Wondpoeier, in 2016 haar Nederlandse debuutbundel Door het vanggat.
Ze ziet taal als een vluchtstrook waar ze moet stoppen, uitstappen en woorden verzamelen om daarna weer de rijbaan op te gaan.

Portret-Hester-Knibbe-1200x1800_uitgelicht-e1423214536500-1200x630 (3)

Hester Knibbe (1946) debuteerde in 1982 met Tussen gebaren en woorden.
Daarna verscheen er een tiental bundels, de laatste in 2017 As, vuur.
In 2000 kreeg ze de Herman Gorterprijs; in 2015 ontving ze de VSB Poëzieprijs voor Archaïsch de dieren.
In 2009 verscheen Oogsteen, haar verzamelde gedichten tot dan toe. Haar robuuste en vlijmscherpe poëzie is zowel tastend als trefzeker.
Hester Knibbe behoort tot de beste Nederlandse dichters van deze tijd.

13131228_1598433030471253_873712672411694543_o

Presentator Jos van Hest

 

Van 20 aug tot en met 1 oktober 2017  tentoonstelling teja van hoften. Over stromen. De wereld die ik ben.

Opening Zondag 3 september om 15.00 uur door drs. Carin Reinders, directeur van museum Coda in Apeldoorn.
De tentoonstelling maakt deel uit van de IJsselbiënnale,  die dit jaar voor het eerst in Gelderland wordt gehouden, met het thema klimaatverandering. ijsselbiennale.nl

teja van hoften. Overzicht voorkamer

De titel voor deze tentoonstelling ontstond naar aanleiding van een wandeling die teja in juni 2016 maakte, van Kampen naar Zutphen. Door het buiten haar oevers treden, was het pad langs de IJssel op meerdere plaatsen overstroomd en moest zij alternatieve routes kiezen. Hoewel haar dilemma slechts werd beperkt tot een keuze tussen kouwe kuiten of de koeien in de hoger gelegen weilanden, was ze zich zeer bewust van het oprukkende water. teja wordt ook vaak overspoeld door een tomeloze stroom van indrukken en associaties uit de wereld, die ze in haar atelier een plaats probeert te geven in beelden die tegelijkertijd naar de buiten- als naar de binnenwereld verwijzen: een bloedvatenstelsel als estuarium gemaakt met behulp van planten. Rivierwieren die ook wel eens onderhuids zouden kunnen groeien. De weerspiegelingen van wolken op het water, die op longblaasjes lijken. Hoe de gedachten van alle kanten komen en dan opeens weer samen vloeien. Hoe je als mens op zich zelf ook een natuurgebied bent, in het klein weliswaar. Het einddoel van haar wandeling, de IJsselsalon, die uitkijkt over de rivier en haar uiterwaarden, is een prachtige plek om haar werk te tonen. De reflecties en het licht veranderen voortdurend de monumentale ruimtes van de Salon.

tejavanhoften.nl

21414697_702314446630950_7538272093944655527_o

Drs. Carin Reinders opent de tentoonstelling

gedachtenwolkjes01   large_tvh_420_1_   OLYMPUS DIGITAL CAMERA

2016venusmandje07   2009-mdl-450x600   2015lymfe1234-02

Concert door de Russisch -Nederlandse pianist Alexander Drozdov.
7 oktober 2017  Aanvang 20.00 uur

IMG_7421

Programma:

Franz Schubert (1797-1828)
Sonata in A majeur D 664
1 Allegro moderato
2 Andante
3 Allegro

Frederic Chopin (1810-1849)
Ballade no 1, opus 23
Scherzo nr 2, opus 31

Pauze

Sergei Rachmaninov (1873-1943)
Variations on a Theme of Corelli

Alexander Scriabin (1872-1915)
Fantasie, opus 28
De Russisch-Nederlandse pianist Alexander Drozdov (1979, Moskou) kreeg zijn muzikale opleiding in Rusland, de VS en Europa.
Zijn talent werd al op zeer jeugdige leeftijd opgemerkt. Na zijn studie aan de prestigieuze Muziekschool voor jong talent Gnessin, zette hij zijn opleiding voort aan de Academie Gnessin in Moscow, waar hij leerling was van Vladimir Tropp.
In 2002 behaalde hij zijn Bachelor diploma voor piano solo, kamermuziek en begeleiding.
Vervolgens studeerde hij in de Verenigde Staten aan het Conservatorium UMKC onder leiding van Robert Weirich.
In 2003 kwam hij naar Amsterdam, waar hij studeert bij Willem Brons en Jan Wijn aan het Conservatorium van Amsterdam en behaalt hij in 2008 zijn Master diploma “cum laude”.
Alexander heeft deelgenomen aan vele masterclasses bij musici van internationale faam, zoals Marie-Françoise Bucquet, John O’Conor, Victor Derevyanko, Pnina Zalzman, Jorge Chaminé, Lee Kum Sing, Jorge Louis Prats.

Hij gaf recitals in beroemde concertzalen in Rusland, Israël en Europa. Als solist trad hij onder andere op met het Nationale Orkest van Moscow, het Nationale Kamerorkest van de URSS en het Orkest van de Academie van Gnessin.
Meerdere malen werd Alexander uitgenodigd voor het CIMA festival in Toscanië/Italië, waar hij o.a. Prinses Christina begeleide en was hij een geziene gast bij het Bougival Festival in Frankrijk. In 2008 nam hij deel aan het festival “Piano aux Jacobins“ in Toulouse/Frankrijk en in 2009 was hij gast bij het Festival Radio Classique in Parijs

Parallel aan zijn carrière als concertpianist is Alexander een gezocht pedagoog.
Momenteel geeft hij les aan het conservatorium van Vibo Valentia in Italië , het land waar hij zich sinds een aantal jaren heeft gevestigd.

IMG_7422 IMG_7423

 

Poëzie is jong is oud is eeuwig.

Zondag 17 september om 15.00 uur zal Jos van Hest twee bijzondere dichters interviewen: H.C. ten Berge en Marieke Rijneveld

jouk-oosterhof_siredmund_mariekerijneveld Foto Jouk Oosterhof

Marieke Lucas Rijneveld (1991) debuteerde in 2015 met de eigenzinnige, exploderende bundel ‘Kalfsvlies’, waarmee ze in één klap bekend werd in de literaire wereld en de C. Buddingh’- prijs  kreeg voor het beste poëziedebuut.  In de Volkskrant werd ze vervolgens uitgeroepen tot literair talent van het jaar. Ze trad op bij Crossing Border, Lowlands, De Jonge Schrijversavond en de Nacht van de Poëzie, en haar gedichten en verhalen verschenen in een groot aantal literaire tijdschriften, waaronder Hollands Maandblad, VPRO Gids en De Revisor. Rijneveld groeide op in een gereformeerd boerengezin in Noord-Brabant en woont tegenwoordig in Utrecht, de stad die haar in 2015 het C.C.S. Cronestipendium toekende en de Hollands Maandblad Aanmoedigingsbeurs. Naast haar bestaan als schrijver werkt ze op een melkveebedrijf. Dit najaar verschijnt bij Atlas Contact haar debuutroman ‘De avond is ongemak.’       

image (3)

Johannes Cornelis (Hans) ten Berge (1938) debuteerde in 1964 met de dichtbundel Poolsneeuw.
Voor Ten Berge is dichten een vorm van onderzoek. Hij heeft een grote belangstelling voor natuurvolken als de Eskimo’s en de Azteken.
In 1967 richtte hij het tijdschrift Raster op, waarvan hij lange tijd de enige redacteur was.
In 2006 ontving hij de PC Hooftprijs voor zijn gehele oeuvre.
Splendor, de laatste bundel van H.C. ten Berge is van een vanzelfsprekende kosmopolitische allure en schittert van het licht.

13131228_1598433030471253_873712672411694543_o

Presentator Jos van Hest gaat met dit tweetal in gesprek.
Beide dichters lezen uiteraard voor op deze middag om nooit te vergeten.

 

Sang Wook Lee   Jumoney 2017 Tradities vernieuwen, renew traditions.
Tentoonstelling van 9 juli tot en met 30 juli Opening op 9 juli om 15.00 uur door Annemieke Vermeulen, burgemeester van Zutphen

Sang Wook Lee groeide op en studeerde in Zuid Korea. Hij voltooide zowel zijn bachelor als masterstudie aan de Dong-A Universiteit in Busan.
Daarna vertrok hij naar de Verenigde Staten waar hij zijn studie Fabric Design aan de University of Georgia in Athens afsloot met een Graduation with distinction.
Sinds 2004 werkt Sang Wook Lee als Associate Professor aan het Skidmore College, Saratoga Springs, New York. Hij exposeerde in vele solo- en groepstentoonstellingen in de VS en Azie.
In 2010 ontving hij een Special Award in The exhibition of YoungNam, Zuid Korea en in hetzelfde jaar een Honorable Mention voor zijn werk in the Blue Fiber Show in Weaverville, North Carolina.
Recent exposeerde hij het werk Jumoney in China en NYC, New York.
In de IJsselsalon Zutphen toont Sang Wook onder andere de indrukwekkende installatie Jumoney 2017, waarin hij laat zien dat hedendaagse kunst een middel kan zijn om oude Koreaanse en Japanse tradities te behouden en om ze zichtbaar, relevant en aantrekkelijk te maken voor het hedendaagse publiek.

Jumoney 2017 postcard front1

Artist Statement:

Ik groeide op in Zuid Korea, een land met uitgesproken gewoonten en culturele gebruiken. Met mijn groeiende interesse voor westerse esthetiek, ontdekte ik mijn eigen passie voor kunst.
In die tijd was ik ervan overtuigd dat ik, om westerse kunst echt te kunnen begrijpen, onderzoek zou moeten doen in de VS. Dat bracht me er toe verder te studeren in Athens, Georgia. Ik deed daar mijn uiterste best om de westerse cultuur in al zijn vormen te omarmen, een proces dat de verschillen tussen Amerika en die van mijn Koreaanse geboorteland uitvergrootte.
Hoewel ik vroeger nooit problemen had met het definiëren van mijn Koreaanse achtergrond, begon ik door de verhuizing mijn culturele wortels  te onderzoeken. Ik ontdekte dat de warme herinneringen met betrekking tot mijn familie, sociale verbanden en ceremonies naar voren kwamen in mijn werk. En ook de culturele dissonantie tussen deze twee werelden werd zichtbaar.
De onderdompeling in de westerse cultuur had een onverwacht effect op mijn artistieke belangstelling en richting. Het bracht mij ertoe, de traditionele Koreaanse esthetiek, vooral in de textiel, diepgaand te onderzoeken. Het vergrootte mijn liefde en verwondering voor de traditionele Koreaanse kunsten en ambachten.
Al meer dan twintig jaar heb ik een aantal van deze traditionele technieken onderzocht en in mijn werk gebruikt. Een voorbeeld hiervan is Geumbakjang (ook bekend als Dodaikjang), een Koreaanse traditionele techniek om kleding te versieren. Deze techniek wordt ook toegepast in Japan, waar het Kinpaku heet.
In beide culturen wordt goud of zilver metallic folie aangebracht op het oppervlak van de stof om weelderige effecten te creëren. Geumbakjang ambachtslieden maken hierbij houten stempels. Deze worden met een plakkerige pasta ingesmeerd en daarna afgedrukt op de stof. Vervolgens wordt het bladgoud op de textiel aangebracht en zachtjes ingewreven.
Het feit dat Geumbakjang niet zo bekend is als het Japanse Kinpaku, (zoals de Hanbok, minder bekend is dan de Japanse Kimono), bracht me ertoe te onderzoeken hoe en waarom traditionele kunstvormen en de erkenning ervoor, zich in de loop van de tijd zo verschillend ontwikkelen.
Hedentendage zijn traditionele handgedrukte stoffen met natuurlijke kleurstof grotendeels vervangen door machinegedrukte stoffen en chemische kleurstoffen.
Hoe minder mensen traditionele kleding dragen, hoe meer de historische  relevantie verloren gaat. Naast het doorgronden, documenteren en behouden van dit textielkunsterfgoed, ben ik ook geïnteresseerd in het verkennen van hoe hedendaagse kunst een middel kan zijn om de oude tradities te behouden en om ze zichtbaar, relevant en aantrekkelijk te maken voor het hedendaagse publiek.

img_3034  ijselsalon_0011  sang-wook-lee-jumoney-2017-in-de-ijsselsalon

Over “Jumoney 2017”

Voor de installatie Jumoney 2017, te zien in de IJsselsalon, werd ik geïnspireerd door de traditionele Bokjumoney.
Bokjumoney is een klein traditioneel buideltje dat vroeger, meestal door kinderen, om hun middel werd gedragen. Oorspronkelijk waren ze bedoeld om verschillende spulletjes in mee te nemen, maar op Nieuwjaarsdag werd het buideltje ook gebruikt om rode bonen in te doen. Deze werden  aan het kind gegeven om het te beschermen tegen kwade geesten en om het voorspoed te wensen.
Tegenwoordig ziet deze traditie er anders uit:  als kinderen nu hun Hanbok dragen, krijgen ze geld in plaats van rode bonen om in hun Bokjumoney te stoppen.  Maar ondanks de culturele veranderingen wordt de symbolische gelukswens, nog steeds gekoppeld aan het dragen van de Bokjumoney.
De waardevolle culturele betekenis van deze buideltjes hebben mij geïnspireerd om deze Bokjumoney in mijn werk te integreren.
Bladgoud is een belangrijke toevoeging op elk van de buideltjes. Het proces van het aanbrengen van bladgoud op textiel, (Geumbakjang) is een oude Koreaanse techniek die werd toegepast op traditionele kledingstukken. Geumbakjang ambachtslieden maken hierbij houten stempels, die met een plakkerige pasta worden ingesmeerd en daarna afgedrukt op de stof. Vervolgens wordt het bladgoud op de textiel aangebracht en zachtjes ingewreven.
Een vergelijkbaar proces werd toegepast in Jumoney 2017.

Artist Statement

While coming of age in South Korea, a country with distinct customs and cultural practices, I took an interest in Western aesthetics and discovered my passion for art. At the time, I believed that in order to truly understand Western art, I needed to continue my studies in the United States. This led me to enroll in graduate school in Athens, Georgia, and upon relocating to the U.S., I made a conscious effort to embrace western culture in all its forms, a process that made the differences between America and those of my Korean homeland pronounced. Although I previously never had trouble defining my Korean heritage, over time, I began questioning my cultural ties, and noticed fond memories of family, social interactions and ceremonies surfacing in my artistic practice, culminating in artistic works that explored the cultural dissonance of relocation.

Furthermore, this immersion in western culture had an unexpected effect on my artistic interests and direction. It led me to deeply investigate traditional Korean aesthetics, especially in the Fiber Arts. As my research reinforced my admiration and wonder surrounding traditional Korean artistry and craftsmanship, it prompted questions regarding traditional techniques, questions that can only be answered through deep investigations into the roots of their cultural origins and subsequent evolution.

For over twenty years, I have been researching some of these traditional techniques and utilizing them in my work. One example is gold applique or Geumbakjang (also known as DODAIKJANG), a process used to decorate Korean traditional garments. This technique can also be found in Japan, where it is called Kinpaku. In both cultures, gold or silver metallic foil is applied to the fabric’s surface to create lavish effects. Geumbakjang artisans draw and design patterns, which they apply to wooden blocks which they then carve accordingly. The artisans then apply a sticky paste, stamp the fabric, and then place gold leaf over the stamp while gently grazing it. Kinpaku artisans on the other hand draw and design patterns on stencil paper before carving them. The fact that Geumbakjang is not as largely recognized as Kinpaku, just as Hanbok, a traditional style of Korean clothing, is not as well renowned as the Kimono, a Japanese traditional garment, leads me to want to research how and why traditional art forms have developed such differing levels of recognition and respect through the passage of time.

As techniques develop, speed and efficiency is increased. Traditional hand printed fabrics with natural dye have largely been replaced by machine printed fabrics and chemical dye. As fewer people wear traditional garments, the understanding of their historical relevance is lost. Beyond learning, documenting and preserving this fabric art heritage, I am also interested in exploring how contemporary art can become a vehicle to extend the life of these practices; making these traditions visible, relevant, and appealing to audiences today. My project will show how contemporary artists from both Korea and Japan are utilizing and preserving these techniques in their individual studio practices.

 About “Jumoney 2017”

For Jumoney 2017, Korean traditional pouches called Bokjumoney inspired me to create this installation piece.
Bokjumoney is formally worn on ones’ waist, and was commonly carried by children. This pouch was originally made to carry miscellaneous items, but on New Year’s Day the pouch was also used to carry around red beans. Red beans were given to the child to protect from evil spirits and provide good will. Nowadays that tradition has changed and when children wear their traditional Hanbok they are given money instead of red beans to put inside of their Bokjumoney. Although that part of culture has changed, the symbol of providing good will is still signified by carrying the pouch around. The cultural significance in this pouch has inspired me to include Bokjumoney in this installation piece.
Gold-leaf was also be applied to each of the Bokjumoney pouches. The process of applying gold-leaf to fabric, or Geumbakjang in Korean, is a long-standing tradition used to decorate Korean traditional garments and other items. Geumbakjang artisans usually draw and design patterns, which they apply to wooden blocks and then carve accordingly. The artisans then apply a sticky paste, stamp the fabric, and then place gold leaf over the stamp while gently grazing it. A similar process where gold or silver metallic foil is applied to fabric was used in Jumoney 2017.

ijsselsalon-opening-swl-annemieke-vermeulen

 

Midzomernachtconcert Frederic Voorn

Zaterdag 24 juni 2017  Buffet 20.00 uur / Midzomernachtconcert Aanvang 22.00 uur
Op de langste dag en de kortste nacht van het jaar neemt Fredric Voorn u in woord en muziek mee in de wereld van de Nocturne.
Nocturne komt van het Latijnse Nocturnus, ‘Nachtelijk’ en is een muzikale compositie die geïnspireerd is op de sfeer van de nacht.
Frederic Voorn  is concertpianist, componist en maakt programma’s voor Radio 4. Hij dirigeert vier koren, schrijft artikelen voor diverse bladen en schrijft een boek over de geschiedenis van piano’s en pianisten.

Programma Midzomernachtconcert:
Ludwig van Beethoven Adagio sostenuto uit de Mondscheinsonate
John Field Nocturne in Bes/Nocturne in Es
Frederic Chopin Nocturne op. 9 # 2/ Nocturne op. 37 # 1/ Nocturne in Cis op. posthume
Mikhail Glinka Nocturne in F klein ‘La séperation’
Peter Tchaikovsky Nocturne in F groot op. 10 nr. 1/
Charles-Valentin Alkan Nocturne in B groot op. 22
Adolf Gutmann Nocturne in As groot op. 8 nr. 1
Claude Debussy Nocturne in Des groot/ Claire de lune uit de Suite bergamasque
Frederic Voorn Claire de nuit uit de Suite La Forêt perdue/ Pièces simples et naturelles
– Nantua
– Sarabande
– Intermezzo
– Lament
– Nos enfants, Berceuse
uljeegroter

 

22 april om 15.00 uur concert en cd presentatie. Schumann, Rossini en Brahms
Stefan Blonk hoorn, Riko Fukuda pianoforte en Frank Polman viool.

Stefan Blonk, begon zijn eerste hoornlessen bij Ab Koster in Den Haag en studeerde aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag bij Piet Schijf. Daarna bij Hermann Baumann in Essen. Al tijdens zijn conservatoriumtijd combineerde hij het spelen van de moderne ventielhoorn met de natuurhoorn. Vlak na zijn studie in Den Haag werd hij eerste hoornist  bij Het Gelders Orkest in Arnhem. Een positie die hij vele jaren combineerde met spelen in het Orkest van de Achttiende Eeuw. In 2013 besloot Stefan zijn baan in Arnhem op te zeggen om free-lancer te worden. En kwam  het accent meer op de  natuurhoorn te liggen. Naast het Orkest van de Achttiende Eeuw en het Apollo Ensemble speelt hij  bij vele ensembles in binnen en buitenland. Zo speelde hij de laatste jaren in Australië, Japan, Korea, Polen, Zwitserland, Duitsland, België, Frankrijk en Denemarken. Zowel als solist en kamermuziekspeler is Stefan altijd zeer actief geweest. Zo speelde hij bij het Valerius ensemble (waaronder twee tournees naar Brazilië) en vaak met collega’s uit het Gelders orkest. Ook speelde hij enkele malen als solist met het Gelders orkest, het Phillips symfonie orkest, Combattimento Consort en anderen. Stefan is hoofdvakdocent hoorn aan ArtEZ hogeschool voor de kunsten in Zwolle. Hij gaf masterclasses in Spanje, België en Brazilië en op het conservatorium van Amsterdam.

stefan-blonk-30-01-2014-47  img23058_31-3  franc-polmancannelies-van-der-vegt-950x712

Riko Fukuda studeerde piano en hobo aan het Toho-Gakuën conservatorium in Japan. Een beurs van de Nederlandse overheid maakte het haar mogelijk bij Stanley Hoogland aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag te studeren. Hier specialiseerde ze zich op de fortepiano.
Haar solo opnames met werken van Pinto en Dussek (op Olympia label) werden met groot enthousiasme ontvangen. Op Brilliant classic kwamen twee cd’s uit  met pianosonates van Haydn. Recente opnames zijn er van Mendelssohn solo piano werken, een pianoconcert van Sigismund Neukomm en pianoconcerten van Anton Eberl met de Kölner Akademie olv Michael Willens.
Recent verscheen een opname van de Winterreise van Franz Schubert met bariton Jasper Schweppe.
Riko is een begenadigd kamermuziekvertolker en lid van het Nepomuk Fortepiano Kwintet.

Franc Polman studeerde viool aan het Sweelinck Conservatorium Amsterdam bij Bouw Lemkes. Hij volgde masterclasses bij Sandor Végh, Berl Senofsky en voor oude muziek bij Jaap Schröder, Lucy van Dael, Elisabeth Wallfisch en Fabio Biondi.

Hij is concertmeester van Musica ad Rhenum en eerste violist in het Orkest van de Achttiende Eeuw; ook speelt hij regelmatig in projecten van het Apollo ensemble en Musica Amphion.
In het buitenland nam hij plaats in prestigieuse barokorkesten zoals Musica Antiqua, Les Musiciens du Louvre en The Raglan Baroque Players, en gaf masterclasses aan de Händelacademie in Karlsruhe en aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Daarnaast is Franc Polman actief in vele kamermuziekensembles, zoals het Nepomuk Fortepiano Quintet en het Schuppanzigh strijkkwartet, waarvan hij sinds 2006 deel uitmaakt.
Met fortepianiste Riko Fukuda vormt hij een duo. Franc Polman bespeelt een viool van Hendrik Jacobs (Amsterdam, 1701).

 

Dinsdagavond 21 maart, 20.00 uur 3 meesterwerken voor hoorn en piano. 

Programma:

Ludwig van Beethoven (1770-1827)    Sonate voor piano en hoorn, op.17
Allegro moderato/Poco adagio, quasi andante/Rondo – Allegro moderato

Ferdinand Ries (1784-1838)   Sonate voor hoorn en piano, Op.34
Larghetto – Allegro molto/ Andante/Rondo. Allegro

Robert Schumann (1810-1856)   Adagio und Allegro voor hoorn en piano

Beethoven en Ries componeerden nog voor de natuurhoorn en wisten de mogelijkheden van dat instrument muzikaal inventief uit te buiten. Schumann was een van de eersten die de nieuwe hoorn met ventielen effectief wist te gebruiken.  Zijn Adagio und Allegro is een perfect voorbeeld van vroeg romantische lyriek gecombineerd met een sprankelende virtuositeit.

portret2-kleur

Teunis van der Zwart is een van de toonaangevende hoornisten van zijn generatie, en maakte furore als bespeler van de natuurhoorn.
Hij is een internationaal vermaard specialist op zijn instrument, en actief als solist, kamermuziekspeler, docent en coach.
Als solist speelde hij onder dirigenten als Frans Brüggen, Phillipe Herreweghe, René Jacobs, Jos van Veldhoven, Ivor Bolton, Hidemi Suzuki, Michael Willens en Ivan Fischer.
Hij maakte CD opnamen als solist met o.a. het Freiburger Barock Orchester, het Orkest van de Achttiende Eeuw. Zijn vaste kamermuziekpartners zijn Isabelle Faust, Alexander Melnikov en Shuann Chai.
Tevens is hij artistiek directeur van Music Meeting Heiloo en hoofd van de Oude Muziek Afdeling van het Conservatorium van Amsterdam.

shuann-chai-2

Pianiste Shuann Chai is een actieve en boeiende performer, veelgeprezen voor interpretaties op zowel moderne en historische instrumenten. Haar projecten weerspiegelen haar brede interesse: het uitvoeren van de 32 Beethoven sonates op historische piano’s (seizoenen 2013-17), samenwerkingen met moderne dansers met de muziek van John Cage (2013) en Sergei Prokofiev (2015), en kamermuziek programma’s in La Folle Journée (Tokyo, Japan) en het festival Bach en Combrailles (Frankrijk). Zij is woonachtig in Nederland sinds 2008, en treedt op in heel Europa van Finland tot Spanje en de Oekraïne tot het Verenigd Koninkrijk. Ondertussen is zij ook actief in en Azië en in haar geboorteland de Verenigde Staten.

 

29 januari 2017 om 15.00 uur opening van de tentoonstelling Fred Sieger en Helen Sieger-White. ‘Those were the days…’

Opening door Rob de Leeuw, voorzitter stichting Signature, uitgevers van grafiek. En voormalig vice president van de Peter Stuyvesant Collectie.
Looptijd van de tentoonstelling 29 januari tot en met 12 maart 2017

download

Begonnen als autodidact realist ontdekte Fred Sieger (1902-1999) in de jaren 30 de suggestieve kracht van kleur. Aanvankelijk bouwde hij zijn schilderijen op met louter kleurvlekken. Na 1945 werden de vormen steviger en de kleuren heftiger. Naast dat van Matisse en Picasso werd vooral het werk van Chaim Soutine een bron van inspiratie.
In 1948 vertegenwoordigde Sieger de Nederlandse schilderkunst op de Biënnale van Venetië. In 1951 werd hij docent aan de kunstacademie in Arnhem. Een jaar eerder had hij zijn eerste volledig non-figuratieve schilderij gemaakt. Behalve met vormen en kleuren experimenteerde hij ook met de materie. In 1958 en 1959 nam hij deel aan de eerste spraakmakende tentoonstelling van de Informele Groep, met onder anderen Armando, Jan Schoonhoven en Henk Peeters.
Daarna ging Sieger zijn eigen weg. Hij liet zich leiden door persoonlijke ontdekkingen en fascinaties. Siegers definitieve doorbraak vond niet in Nederland maar in Denemarken plaats, waar zijn doorwrochte schilderijen vanaf begin jaren 60 grote waardering genoten. Een bekende Deense criticus omschreef zijn werk eens treffend als ‘coloristische kamermuziek’.
Met de opleving van het expressionisme in de schilderkunst rond 1980 kwam het werk van Fred Sieger ook in Nederland weer volop in de belangstelling. Hij werd herkend als een van die zeldzame kunstenaars die zich voortdurend blijven doorontwikkelen, zonder aan kwaliteit in te boeten. Zijn latere werk behoort dan ook tot het beste in zijn oeuvre.
Werk van Fred Sieger bevindt zich het Stedelijk Museum Amsterdam, het Museum voor Moderne Kunst in Arnhem, Museum Het Valkhof in Nijmegen, Museum Henriette Polak in Zutphen, Museum Schloss Moyland in Bedburg-Hau (D) en vele particuliere collecties in binnen- en buitenland.

www.siegerwhitestichting.nl 

FS-D3         fs-1031         fs-1089

images

In 1948 kwam Helen White (1911-2010) vanuit haar geboortestad New York naar Nederland. Na een korte lesperiode aan de Arts Students League en het Pratt Institute had ze besloten beeldhouwkunst te gaan studeren in Amsterdam. Onder leiding van de beeldhouwer Cephas Stauthamer bereidde ze zich met succes voor op het toelatingsexamen van de Rijksakademie, waar ze les kreeg van Piet Esser.
In Amsterdam ontmoette ze al gauw haar toekomstige echtgenoot, de schilder Fred Sieger. Na diens aanstelling aan de kunstacademie van Arnhem verhuisden ze halverwege de jaren 50 samen naar het oosten van Nederland. In 1965 vestigde het echtpaar zich in Zevenaar. Inmiddels had Helen Sieger de klei verruild voor de verf, omdat ze – zoals ze het zelf formuleerde – behoefte had aan kleur.
Waar Fred Sieger bijna uitsluitend in olieverf werkte, koos Helen Sieger voor de gouacheverf. In dit medium ontwikkelde ze zich in snel tempo tot een specialist. Haar eerste werken tonen vereenvoudigde landschappen en stadsgezichten. Later kwamen de figuren in vrolijke kleuren, geschilderd in een losse toets en een directe, enigszins naïeve stijl. Bron van inspiratie was het werk van kunstenaars als Paul Klee en Picasso, die haar niet zozeer in formele zin beïnvloedden als wel met hun onbevangen benadering van de beeldende kunst.
Door de jaren heen ontwikkelde Helen Sieger een volstrekt eigen artistiek gezicht, waarin vrouwfiguren de hoofdrol spelen, maar daarnaast ook veel aandacht is voor de autonome zeggingskracht van kleur en handschrift. Behalve in vele musea en galeries in Nederland stelde zij haar werk tentoon in Zweden, België, Denemarken en Duitsland.
Werk van Helen Sieger bevindt zich in het Museum voor Moderne Kunst in Arnhem, Museum Henriette Polak in Zutphen en vele particuliere collecties in binnen- en buitenland.

www.siegerwhitestichting.nl

hw-2099-r      hw-2123-r      hw-2100-r

 

Vrienden van het Lied: Sara Klein Horsman mezzo sopraan, Vesna Dimcevska piano,
Zondagmiddag 5 februari. Aanvang:15.00 u.

Op het programma staan werken van Bosmans, Brahms, De Falla, en De Severac.
http://www.vvhl.nl/solisten/zangers/sara_klein_horsman en http://www.vvhl.nl/solisten/instrumentalisten/vesna_dimcevska

download        download-1

 

Lezing door schrijfster en filosofe Désanne van Brederode.  ‘Allemaal anders: over de vruchtbaarheid van verschillen.’
Zondag 18 september, aanvang 15.00 uur.  

‘Meelopers, kuddedieren, gewoontedieren: kwalificaties voor een mensensoort waartoe zekere moderne westerlingen niet graag willen behoren.
Beter is het een authentiek, origineel, vrij individu te zijn. Een persoon met de moed om zich te onderscheiden, zelfs tegen de stroom in te zwemmen.
Iemand met een onafhankelijk geest, creatief, mondig, avontuurlijk en niet bang voor veranderingen.
Toch hopen velen daarbij wel dat hun eigenheid door anderen wordt opgemerkt.
En niet zelden wil men zich door anderen laten inspireren: opvallende eenlingen die al hebben bewezen ‘hoe het moet’.
Het volgen van trends, het zoeken naar gelijkgestemden, het creëren van een veilig nest, het opgaan in de massa en/of het afbakenen van de eigen groep: ook dat tekent moderne, vrije mensen.
Tegenstrijdige verlangens? Ja. Maar door ze te onderzoeken in plaats van het spanningsveld op te heffen, kan een nieuwe manier van samenzijn ontstaan.
Waarin de verschillen niet hoeven worden weggepoetst én niet tot versplintering leiden, maar hun eigen vruchtbare kracht hebben. Allemaal anders. Samen alleen.’

Lezing Désanne van Brederode  Desanne

Indrukken|25 sept tot en met 22 okt 2016
Opening zondag 25 september 13.00 uur door Erik Slagter, kunsthistoricus

Maand van de Grafiek is een landelijke grafiekmanifestatie in oktober 2016 met 140 exposities door heel Nederland. Het doel is om de grafiek als kunstvorm in al zijn diversiteit een stevige impuls te geven, gericht op zowel een breed publiek al ook op een professionele groep van liefhebbers, kunstenaars en kunsthandelaren.
In de IJsselsalon wordt in deze periode werk getoond van 7 grafici, allen bevriende collega’s van graficus Frans Baake: Rudi Bastiaans, Marijke van Dijk, Ton Martens, Willem Moeselaar, Justine van der Noordaa en Béa Verheul.

FB Signals2015 008  Ton MartensIMG_4004  Willem Moeselaar_ 1MG_0227

Geelvinck Fortepiano Festival Zutphen 2016
IJsselsalon concert met Frederic Voorn piano.  23 oktober 2016 | 14.30 uur | IJsselsalon, Zutphen

Frederic Voorn speelt in de IJsselsalon in Zutphen op de Grotrian-Steinweg (c. 1895). In bruikleen van het Geelvinck Museum
“Een nachtelijke reis van de romantische klassieken naar de klassieke romantici”
Met op het programma werken van J.C. Bach, W.A. Mozart, F. Schubert en Nocturnes van Glinka, Tchaikovsky en Scriabin.

Frederic-Voorn-aan-piano-foto-Jos-Uljee2

Van Gendt Quartet | Vrijdag 26 augustus 2016 | Aanvang 16.00 uur

Het uit leden van het Koninklijk Concertgebouw Orkest bestaande kwartet speelt Beethovens strijkkwartet nr. 7 in F groot.
Het stuk werd in 1808 gepubliceerd onder opus 59, nr.1, bestaat uit vier delen en is langer dan bij Beethoven gebruikelijk is.
De muziek stelt hoge muzikale en technische eisen aan de spelers. Enkele delen hebben de sonate-vorm, terwijl het laatste deel is opgebouwd rond een bekend Russich thema. Beethoven deed dit waarschijnlijk om zijn Russische opdrachtgever (de ambassadeur in Wenen) gunstig te stemmen.
Het Van Gendt Kwartet bestaat uit: Jae-Won Lee, 1e viool   Leonie Bot, 2e viool   Michael Gieler, altviool   Fred Edelen, cello
  
Van Gendt.Qu
Fokke van Heel | Zaterdag 27 augustus 2016 | Aanvang 16.00 uur

Fokke van Heel is solo-hoornist van het Nederlands Philharmonisch orkest en het Nederlands Kamerorkest.
Begeleid door pianiste Naomi Tamura wordt de Hoornsonate opus 17 van Ludwig van Beethoven gespeeld.
De componist schreef  het werk in 1800 speciaal voor hoornvirtuoos Giovanni Punto die veel heeft bijgedragen aan de technische ontwikkeling van het instrument.
Met de hoorns van die tijd was het stuk eigenlijk niet te spelen, Beethoven heeft er later dan ook meerdere wijzigingen in aangebracht. Deze sonate is vanwege melodische lijnen ook zeer geliefd bij cellisten.

Naomi Tamura pianiste zw 

Tentoonstelling ‘Chinezen in Zutphen’. Van 10 juli tot en met 14 augustus 2016

Authentieke kostuums, accessoires, sieraden en gebruiksvoorwerpen van de Dong en Miao Chinezen. De collectie van Mieke Gorter.

  DCT april mei 2007 137 (2) 13654395_553512131488012_849133679192707710_n 13612249_553511314821427_7349914670187185228_n 13654308_553511214821437_3774746470798242927_n
  OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA 13680994_553512778154614_2238036509992870332_n

Zomeracademie Zutphen 6-10 juli 2016
Muzikale verdieping met Zomer Academie Zutphen, Johannette Zomer.

De Zomer Academie Zutphen is een vijfdaags muziekevenement met masterclasses, presentaties, workshops en concerten, op verschillende overdekte plaatsen in de stad Zutphen. De focus ligt op de authentieke uitvoeringspraktijk (vocaal en instrumentaal) voor professionals, conservatoriumstudenten en gevorderde amateurmusici. De klinkende resultaten zijn natuurlijk toegankelijk voor publiek.

De Zomer Academie Zutphen biedt professionele musici, studenten en gevorderde amateurmusici de kans lessen te ontvangen van prominente meesters en zo te werken aan techniek en interpretatie op hun eigen instrument of met hun stem. Maar ook om een breed publiek, op toegankelijke wijze, kennis te laten maken met het instuderen en uitvoeren van klassieke muziek in het algemeen.

Meesters Zomer Academie Zutphen 2016

Johannette Zomer, zang | Bruno Nünlist, CH, zen, zang | Philip Curtis, UK, opera | Marcel Ponseele, B, hobo |Kate Clark, AU, traverso | Franc Polman, viool | Yoshiko Morita, JP, altviool | Lucia Swarts, cello | Maggie Urquhart, UK, contrabas | Siebe Henstra, clavecimbel | Klaas Stok, orgel, koor | Fred Jacobs, theorbe, luit | Paul Komen, forte piano  | Susan Williams, AU, baroktrompet.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA   13600054_1168782619850691_2649950786988982524_n   zomer-300x300IMG_9376 (5)   IMG_9344IMG_9420    Johannette in de tuin    Paul Komen    13606520_1170248839704069_4630531068944736310_n

Tentoonstelling Rob Stultiens en Marijke Stultiens-Thunnissen van 9 april tot en met 2 juli 2016

IMG_8349xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Marijke Stultiens. Geboren op 12 april 1927 in Breda.  Na haar gymnasiumtijd hebben de ouders van Marijke, zelf technici,  een wetenschappelijke studie voor haar op het oog.  Toch krijgt ze in 1946 toestemming om naar de Academie voor Beeldende Kunsten in Maastricht te gaan. In 1949 stapt ze over naar de Jan van Eyckacademie  om als enige vrouw aan de schildersopleiding te beginnen. Als ze is afgestudeerd in 1953 is ze meteen succesvol en krijgt tot driemaal toe de Koninklijke Subsidie voor de Schilderkunst toegewezen. Altijd is er de intense verbintenis met het materiaal . Vanaf 1957 zijn dat textiele objecten, waarmee ze ruimtelijke vormen verkent. Later speelt papier een belangrijke rol.  Maar de verf blijft ze haar hele kunstenaarscarrière trouw. In haar werk drukt ze zich heel sprekend uit, expressionistisch. Muziek en poëzie spelen direct of indirect een belangrijke rol. Ze exposeert in Maastricht, maar ook in ondermeer Lausanne, Haarlem,  Den Haag, Warschau, Stuttgart, Venlo, Groningen, Sittard  en Parijs. Marijke’s respectabele leeftijd vormt geen belemmering om haar fantasie nog elke dag te verbeelden.

DSC_0442          DSC_0403CCCCCCCCCCCCC           DSC_0453

DSC_0447                        DSC_0443

Rob Stultiens

Rob Stultiens. Geboren 6 oktober 1922 Maastricht. Overleden 23 maart 2002.  Rob, wiens moeder sterft in het kraambed,  zwerft als kind vaak door de mergelgrotten bij Maastricht, in de doodse stilte, een donker labyrint waarin hij op het spoor wordt gezet van de weg die hij in zijn werk te gaan zou hebben. In 1941 begint  hij de beeldhouwopleiding aan de Academie voor Beeldende Kunst in Maastricht en studeert na een onderduikperiode tijdens de oorlog in 1947 af. Daarna gaat hij een jaar naar de Rijksacademie Amsterdam waar hij les krijgt van professor Bronner om vervolgens o.l.v. Oscar Jespers aan de Jan van Eyckacademie in Maastricht te studeren. Vanaf het moment dat hij in 1952 zijn opleiding heeft afgerond, begint zijn carrière als ‘Limburgs meest eigenzinnige beeldhouwer’. Een periode die, tot zijn dood in 2002, een halve eeuw  zal beslaan. Hij is inventief, speels. Droomt zijn eigen dromen. Zijn werk is doordrenkt met poëzie;  Rilke, Gezelle, Kemp, Engelman.  Hij vertelt verhalen in keramiek, porselein, metaal, beton, hout, steen, metaal, plastic, textiel en gevonden materiaal. Steen en klei zijn constanten. Rob Stultiens exposeerde onder andere in Praag, Delft, Den Haag, Amsterdam, Lisse,  Aken, Maastricht, Groningen, Eerssel en Antwerpen.

DSC_0440DSC_0431

DSC_0412DSC_0435DSC_0467

Marijke en Rob Op de Jan van Eyckacademie leren Marijke en Rob elkaar kennen. Ze trouwen in 1954. Ook in hun werk vinden ze elkaar; in een land van verbeelding dat geen grenzen kent. Prof. Asselbergs, alias Anton van Duinkerken, opent hun eerste tentoonstelling in Maastricht in 1955. Daarna zullen nog vele exposities volgen, gezamenlijk, met anderen of solo. Vanaf 1960 wonen en werken ze in de buurt van Maastricht. Het huis  op de berg lijkt een uitkijkpost  dat uitziet over het dal waar de stad Maastricht in geborgen ligt. Marijke en Rob hebben gescheiden ateliers. Hun huis en de prachtige beeldentuin fungeren als expositieruimte voor hun beider werk en als open huis  voor concerten en poëzievoordrachten. In 1995 ontvangt zowel Rob als Marijke een koninklijke onderscheiding, Ridder in de orde van Oranje Nassau, vanwege hun verdiensten voor de beeldende kunst.

12 december 2015 tot 1 februari 2016 tentoonstelling Corrie Swaak

Opgeleid als fotografe aan het toenmalige Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs, de latere Rietveldacademie, heb ik jarenlang gewerkt als fotografe. De keramiek ontdekte ik pas veel later

De fotografie leerde mij wachten op het juiste moment, kiezen voor het onomkeerbare vastleggen van dat moment. De mens speelde daarin jarenlang een beeldbepalende rol zonder verhalend te worden.
Mijn foto’s van de laatste jaren kennen echter een duidelijke kentering. Ik concentreer me op het landschap en de invloed van de jaargetijden. In de landschappen zoek ik beweging, sfeer, het steeds veranderende licht, universele beelden die een tijdloze wereld oproepen .

Toen ik ruim vijftien jaar geleden keramiek als beeldende discipline ontdekte wist ik dat ik begon aan een lang leer- en maakproces. Vanaf het begin was duidelijk dat ik helderheid in uitdrukking en eerlijkheid in materiaal wenste na te streven.
De keuze voor keramiek betekende ook  aansluiten bij een eeuwenoud handwerk, lang gedomineerd door functie en traditie.
In mijn werk zijn die aspecten verenigd: het materiaal, de klei met onbegrensde plastische mogelijkheden en de vormtaal van tekens. In het begin met sacrale elementen en vaak gerelateerd aan de kleur van de deels ongeglazuurde klei. Soms met bladgoud afgewerkt, of met engobe, of met glazuur, afhankelijk van de vorm.
Vanaf het midden van de negentiger jaren is in het werk een langzame verschuiving naar een vereenvoudiging van de vorm, architectonisch van opbouw. Altijd gedacht vanuit het materiaal. Vaak met een geometrische hoofdvorm en contrasterende plastische elementen.

IMG_0017     _32_0631 kopie    DSCN2365 kopie

IMG_7696      DSCN8389     IMG_8096

10 oktober 2015 tot 20 november 2015 tentoonstelling van Frans Baake en Stef Kreymborg,  Niets te beleven

Open zaterdag 10 oktober 2015 van 14.00 tot 17.00 uur
14.00 uur Lezing Frans Baake

Open zondag 11 oktober 2015 van 14.00 tot 17.00 uur
16.00 uur Concert Trio Janacek

Frans Baake Kunstenaarsboeken/Grafiek

Frans Baake (Stad-Delden 1958) volgde de opleiding grafisch ontwerpen en vrije grafiek aan de Akademie voor Beeldende Kunst AKI te Enschede. Daarna studeerde hij aan de afdeling vrije grafiek van de Rijksakademie te Amsterdam.

Sinds jaren maakt Frans Baake reizen naar eilanden, waar mogelijk naar mistige en winderige. Op reis maakt hij schetsen, foto’s, notities. Naar aanleiding van die bezoeken maakt hij grafiek en kunstenaarsboeken, die hij in een kleine oplage vaak zelf drukt, inbindt en uitgeeft. Boeken en prenten met foto’s, houtsneden, collages, teksten, associaties. Het is voornamelijk het kale, naakte landschap wat hem aanspreekt. Op de Aleoeten, gelegen in de Beringzee en behorend tot de staat Alaska, vond hij een zogoed als verdwenen cultuur, met een mengeling van Inuit- en Russische invloeden, gestoken in een Amerikaanse jas. De Falklands bezocht hij 10 jaar na de Argentijnse inval. Wat hem intrigeerde was de afstand van de eilandengroep tot het moederland Engeland. Het eiland Miquelon, behorend tot het Franse overzeese gebiedsdeel St. Pierre & Miquelon, is verbonden met het eiland Langlade. Beiden worden verbonden door een zandstrook waarop in de loop der eeuwen schepen strandden: een scheepskerkhof. Zo heeft ieder eiland voor hem een eigen betekenis.

Werk van Frans Baake wordt gepresenteerd op beurzen en exposities in binnen- en buitenland. Daarnaast geeft hij als gastdocent regelmatig workshops over het maken van boeken aan scholen en kunstacademies. De boeken hebben inmiddels hun weg gevonden naar (inter)nationale collecties zoals die van het Museum van het Boek in Den Haag, Centre Pompidou in Parijs, Victoria & Albert Museum in Londen en het Museum of Modern Art in New York.     www.fransbaake.nl.

Stef Kreymborg      www.stefkreymborg.nl

Trio Janacek

IMG_0440

Eugénie van der Grinten, fluit, Maarten Veeze, viool, Gijs van der Grinten, altviool

De drie leden van het ensemble Il Terzetto hebben hun ervaring in het spelen van kamermuziek opgedaan in het Gemini Ensemble, een ensemble waarmee zij in binnen- en buitenland optraden en veel opnamen maakten. Het Gemini Ensemble kreeg een Edison voor de CD Chansons Classiques met de Franse zanger Philippe Elan.

Gijs van der Grinten was tevens eerste violist in Holland Sinfonia, en docent aan het Alkmaars Conservatorium.

Maarten Veeze en Eugénie van der Grinten doceerden onder meer aan de conservatoria van Amsterdam, Zwolle, Maastricht en Alkmaar. Zij gaven masterclasses in Italië, Polen, Canada en de V.S. Gedurende vele jaren waren zij de drijvende krachten achter het Westerkerk Bachorkest te Amsterdam.

Maarten en Eugénie vormen een echtpaar; Gijs en Eugénie zijn een tweeling.

De combinatie fluit, viool en altviool is niet heel gangbaar in het kamermuziekrepertoire. De instrumenten hebben ieder een gelijkwaardige en concerterende rol en vooral het ontbreken van een bas maakt dat deze combinatie een geheel eigen plaats inneemt in de kamermuziekliteratuur.

Het repertoire van Ensemble il Terzetto omvat o.a. werken van Mozart, Beethoven, Max Reger, Henk  Badings, Antonin Dvorak, Sergey Tanéjèv en Endre Szervánszky.

IMG_7102.sJPG   DSC_0246   DSC_0230   DSC_0254 DSC_0242  DSC_0257  DSC_0292  DSC_0305  DSC_0226  OLYMPUS DIGITAL CAMERA